florulentus
flōrŭlentus, a, um, adj. [flos], abounding in flowers, flowery (post-class.).
- I Lit.: Hymettus, Sol. 7: purpurae, i. e. rosae purpureae, Auct. Pervig. Ven. 19.—
- II Trop., blooming, youthful: succuba, Prud. στεφ. 10, 191: pomposae facundiae florulenta germina, Venant. praef. lib. 1.
flōrulentus, a, um (flos), blumenreich, blumig, I) eig.: Hymettus, Solin. 7, 18: purpura, Pervig. Ven. 19: cibus suavis et flor., Ambros. epist. 64, 5: regio florulenta pratis, Salv. de gub. dei 7, 8. – II) übtr., blühend = jugendlich, succuba, Prud. perist. 10, 191.
florulentis cespitibus / et foecundis graminibus
campus ille gramineus et ~us
per ~a scripturarum arva late vagans
ex auro textili et ~o vestes sacras
flōrŭlentus, a, um (flos), émaillé de fleurs : Perv. Ven. 19 || [fig.] qui est dans la fleur de lʼâge : Prud. Perist. 10, 191.