forisjudicare

forisjudicare [al. div.; cf. AN, OF forsjugier] 1 (leg.) to dispossess, cause to forfeit; b (w. ab, de, or sim. defining loss). s1399 ut domini, alieque persone, qui fuerunt ~ati in parliamento ‥ restituantur integraliter suis possessionibus Wals. HA II 240 (cf. StRealm II 112: qui feurent forjuggez); 1235 F. fuit ~atus per quod terra illa fuit eschaeta domini regis (CoramR) BNB III 127.  b 1201 verebatur ‥ ne ~arent eum de terra sua predicta CurR I 445; non permittas quod D. capitalis dominus illius feodi habeat custodiam illius terrae ‥, quia in predicta curia nostra foris judicatus est de custodia illa, eo quod terra illa teneri debet de socagio Bracton f. 256b; s1294 rex Anglie ‥ a terris ‥ ~atus est, spoliatus, frustratus, et privatus Chr. Bury Cont. A f. 187; 1331 quod ‥ W. forjudicatus sit de gilda sua ‥ quod ‥ R. ~atus sit de gilda sua Gild Merch. II 328; 1449 W. ‥ tenementum nondum reparavit. ideo consideratum est ‥ quod predictus W. decetero inde non intromittatur sed penitus inde ~etur CourtR Carshalton 71. 2 to proclaim, declare. s1293 expertem Vasconie forisjudicarunt / magni pares Francie et exheredarunt / regem nostrum Anglie MGL II 165.