fricatio
frĭcātĭo, ōnis, f. [frico],
- a rubbing, rubbing down, friction (post-Aug.): omnibus vertebris utilis est, Cels. 4, 3: assidua, Col. 6, 12, 1: vehemens, Plin. 28, 4, 14, § 53: diligens tectoriorum, Vitr. 7, 6.
fricātio, ōnis, f. (frico), das Reiben, Abreiben, der Haut usw., das Frottieren, assidua, Col. 6, 12, 1 (wo cod. Sang. frictio): vehemens, Plin. 28, 53: capitis, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 3, 59: fricationem adhibere, ibid. 3, 7, 92 u. 95: Plur., certo numero uti fricationum, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 146. – ➳ Bei Cels. jetzt überall frictio (w. vgl.); Vitr. 7, 6, 2 unecht.
orbes luce vidui cepere movere, quibus mulier irritata primo leni ~one cruorem emisit, sed cum majori pruritui atrociore unguium injuria satisfaceret, ‥
frico, -as, fricui, frictum, -tu, inde fricatus, -a, -um, et hec ~o, -nis, et frictus, -a, -um
major iterum videtur esse in delectatione mulieris concupiscentia ex molli ~one nervorum et villorum matricis et irroratione puri et summe delectabilis
ligamentum ‥ sensu caret, sicut os, ‥ ne propter ‥ multam ~onem doleat
gargarizatio sive masticatio sive ~o interioris oris
~o faciei cum panno lineo mediocri faciem colorat
post ~onem loci sufficientem cum panno aspero
calix qui in igne liquescit et ‥ per multas tonsiones et ~ones [ME: ] aptatur ut sit Dei ciphusfrotunge
frĭcātĭō, ōnis, f. (frico), friction : Cels. Med. 4, 3 || polissage [des murs] : Vitr. Arch. 7, 6.
fricatio , onis. f. et, v. frico
See an image
See an image