friabilis
frĭābĭlis, e, adj. [frio],
- easily broken, or crumbled to pieces, friable: tofus, Plin. 17, 4, 3, § 29: sandaracha, id. 34, 18, 55, § 177.
friābilis, e (frio), zerreibbar, bröckelig, Plin. 17, 29 u.a. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 32, 172 u. 2, 37, 209.
ocra eligenda est mellinum colorem habens et sine lapide †fricabilis [l. friabilis; cf. Diosc. V 108: εὑθρυβῆ ], virtus est ei stiptica
materia quaedam cariosa ‥, medio modo se habens inter durum et molle, ~is, ita ut digitis facile deteratur
frĭābĭlis, e, friable : Plin. 17, 29.