frondere

frondēre, ~escere [CL] , to put forth leaves, to be or become leafy and green; b (fig.). ~entia ‥ surculorum folia et spissos palmitum pampinos Aldh. VirgP 9; cum noverimus vinearum antes et palmitum propagines vere quidem ~escere et florescere Ib. 38 p. 290; ramum ~entem cum aureis pomis ut insigne victoriae pretendentem Gosc. Lib. Confort. 50; mense Apilis ‥ tunc ~ent silvae Id. V. Iv. 86D; virga cepit ~escere unde adhuc ingens fraxinus ostenditur V. Kenelmi B f. 81ra; quelibet arbor ibi frondet, quevis fera gaudet H. Avr. Poems 20. 149; s1254 nec silve vel pomaria virere, ~escere, florere, vel fructificare valuerunt M. Par. Maj. V 461; tu es virga illa que floruisti, ~uisti Medit. Farne 51r. sicut herbe terre ‥ solent revivescere, florere, ~ere, odorare, et fructificare, sic peccatores ‥ redivivi producunt ex se flores sancte conversacionis ‥ et fructus meritorie accionis, eos ad sic florendum, ~endum, odorandum, et fructificandum ‥ Brinton Serm. 13 p. 50 (v. b infra).  b ubi fides catholica fructiferis palmitibus ~escit Aldh. VirgP 32 p. 272; qui fructus jocundatur in opere, ~et in consolatione, floret in caritatis dulcedine R. Cold. Osw. pref. p. 327; frondet in eloquium divisa scientia, ramus, / qui sapit egreditur eloquiumque regit Garl. Tri. Eccl. 100; Brinton Serm. 13 p. 50 (v. a supra); 1435 (v. fructiferre 1b).