frondicomus
frondĭcŏmus, a, um, adj. [1. fronscoma],
- leafy: locis habitare, Prud. Cath. 3, 102.
frondicomus, a, um (1. frons u. coma), belaubt, loca, Prud. cath. 3, 102: pinus, Corp. inscr. Lat. 8, 7759.
~ison lefhelmigum
frondĭcŏmus, a, um (frons 1, coma), qui a une chevelure de feuillage : Prud. Cath. 3, 102.