frondifer
frondifer, leaf-bearing
frondĭfer (anciently also frund-), ĕra, ĕrum, adj. [1. frons-fero],
- leaf-bearing, leafy (poet.): frundiferi loci, Naev. ap. Non. 323, 1 (Trag. Rel. v. 25 Rib.): nemus, Lucr. 2, 359; Sen. Oedip. 276: silvae, Lucr. 1, 256: domus avium, id. 1, 18.
frondifer (frundifer), fera, ferum (1. frons u. fero), Laub tragend, belaubt, loci, Naev. fr.: nemus, Lucr. u. Sen. poët.: silvae, Lucr.: domus avium, Lucr.
~eri nemoris,helmbœres bearuwœs
frondĭfĕr, (14) ĕra, ĕrum (frons 1, fero), feuillu, touffu : Lucr. 2, 359.