fructificatio
fructĭfĭcātĭo, ōnis, f. [fructifico],
- a bearing of fruit (post-class.), Tert. adv. Marc. 4, 39 fin.
frūctificātio, ōnis, f. (fructifico), das Früchtetreiben, Serv. Verg. georg. 1, 145 r. Eccl. (auch im Plur.).
haec ~o fici
fiunt ville de motibus carnalibus qui culture assidua aratris terram scindunt ut fructificent. ville nullo cinguntur muro quia nullo termino diffinitur ~o que comparatur cure aratro et culture exercitio
sed cum habuerint arbores vel plante virtutem attrahentem vehementer, erit ~o una
cum in hora plantacionis fuerit luna aucta lumine in quarta orientali ‥, quia tunc in fortitudine operacionis sue calorem vitalem in plantam fortiter movebit, accelerabitque ac confortabit crementum ejus et ~onem
fugit Aquilo pigritiae hiemalis et venit Auster aestivae ~onis
inundacione aquarum ‥ quasi diluvium ‥ non promoveretur sed impediretur ‥ terre ~o, nisi ‥
viror illius temporis [sc. veris ] est ~o anni
qui fidem divinae aeternitatis praedicat, qui dispensationem dominicae incarnationis, qui ~onem ecclesiae Christo adhaerentis
~one pii operis
ab hujusmodi bonis studiis proficiscitur homo ad confirmationem patientie et humilitatis, a quibus progreditur ut fruatur dulcedine de sua ~one
novimus ‥ quod serena ‥ dilectionis vestre super nos irradiatio nostre tenebrositatis est purgatio, ‥ sterilitatis ad ~onem reductio
ut ex personarum ipsarum industria locorum crescat utilitas et ex oportunitate locorum succedat ~o personarum
frūctĭfĭcātĭō, ōnis, f. , fructification : Tert. Marc. 4, 39.