fructuose
fructŭōsē, adv., v. fructuosus fin.
frūctuōsē, Adv. (froctuosus), mit Nutzen, Isid. orig. 6, 19, 41. Augustin. serm. 359, 7 in. u.a. Eccl.: Compar. bei Augustin. epist. 41, 1.
ut sanctum babtisma diligentissime exerceant, quia in nullo loco periculosius erratur, sicut nec ~ius si bene observatur
multum laboriose, nescio si ~e, collecta
omnis qui in cella vult ~e commorari
~e quidem Christi obsequiis ac feliciter obligata
gauderem jam si ipsi fratres vellent nos juvare, saltem in ipsis clericis eligendis ‥ ut cautius, ~ius, et fidelius procedatur(
frūctŭōsē (fructuosus), fructueusement, utilement : Isid. Orig. 6, 19, 41 || -sius Aug. Ep. 41, 1.