fundibularius
fundĭbŭlārius, ii, m.,
- a slinger (for the class. funditor), Vulg. 4 Reg. 3, 25; Judith, 6, 8: σφενδονῖται, Gloss. Lat. Gr.
fundibulārius, iī, m. (fundibulum), der Schleuderer, Vulg. 4 regg. 3, 25 u.a.
fundĭbŭlārĭus, c. fundibalarius.