fundulus
fundŭlus, i, m. dim. [fundus]. *
- A kind of sausage: FUNDULUM a fundo, quod non ut reliquae partes, sed ex una parte sola apertum, Varr. L. L. 5, § 111.—*
- II In mechanics, a kind of sucker or piston: ambulatiles, Vitr. 10, 13.
fundulus, ī, m. (Demin. v. fundus), I) der Blinddarm, Varro LL. 5, 111. – II) eine Art auf u. nieder gehender Kolben, Vitr. 10, 8, 1.
~us, minutus piscis qui et gobio et scintilla dicitur
~us, A.a looche ‥; hic ~us, A.playsse
loch, fyshe , ~us
fundulus, ī, m. , dim. de fundus : ambulatilis Vitr. Arch. 10, 13, fond mobile, piston || le cæcum : Varro L. 5, 111.
Peztom. 1. Anecdot. part. 3. col. 484 :
Rasorio etiam nonnunquam vere et æstate pro capiendis(utimur). Gloss. Lat. Gall. Sangerm. :Fundulis et aliis minutioribus pisciculis