funditus
funditus, from the bottom, from the foundation
- I Lit.: monumentum P. Scipionis funditus delevit ac sustulit, Cic. Verr. 2, 4, 36, § 79; cf.: Carthaginem et Numantiam funditus sustulerunt, id. Off. 1, 11, 35; Vell. 1, 12, 5: destructum templum, Suet. Vesp. 9: perire, Hor. C. 1, 16, 20: evellere, by the roots, Phaedr. 2, 2, 10.—
- B Trop., utterly, entirely, totally, completely: belli magnos commovit funditus aestus, Lucr. 5, 1435: quae domus tam stabilis, quae tam firma civitas est, quae non odiis et discidiis funditus possit everti? Cic. Lael. 7, 23; cf.: praecepta, quae probas, funditus evertunt amicitias, id. Fin. 2, 25, 80: amicitias funditus tollere e vita, id. Lael. 13, 48; id. N. D. 1, 42, 118; 1, 41, 115: tollere veritatem et fidem, id. Or. 62, 209: eicere, id. Tusc. 1, 18, 42; 5, 33, 93: abolitae leges et versae funditus, Tac. A. 3, 36: perdidisti me sodalem funditus, Plaut. Bacch. 3, 6, 31 (560); id. Most. 3, 1, 154 (685); cf.: Lacedaemonios funditus vicit, Cic. Inv. 1, 33, 55; Verg. A. 11, 413; Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 132 Vahl.): ne res redeant ad nilum funditus omnes, Lucr. 1, 673: curare nomen, Enn. ap. Charis. p. 239 P. (Ann. v. 163 Vahl.): perspicere omnes res gestas, Lucr. 1, 478: earum rerum funditus esse expertem, Cic. de Or. 3, 50, 195: ne spondeus quidem funditus est repudiandus, id. Or. 64, 216: funditus aliquid pessum dare, Plaut. Trin. 1, 2, 128 (166).—
- II Transf., at the bottom, below (only ante- and post-class., and very rare): subsedit funditus, ut faex, Lucr. 5, 497; Spart. Hadr. 12 fin.
omnia simulacrorum figmenta ridiculosa ~us diruta
Sodomam Gomorrhamque igne atque sulphure ~us periisse
donec vita ista ~us cesset
fere ~us ‥ emortua
regio Pentapolis ‥ igne ‥ celitus emisso ~us exusta est
nullus / funditus ingrato vilior esse potest
- 1. tot op of vanaf de bodem [monumenta delere; templum destruere];
- 2. (metaf.) volledig, geheel en al [evertere amicitiam];
- 3. (Lucr.) in de grond, naar beneden;
- 4. (Catull.) in zijn binnenste.
- fundus, from the bottom, from the foundation: monumentum delevit: Carthaginem sustulerunt: evellere, by the roots, Ph.—Fig., utterly, entirely, totally, completely: discidiis everti: amicitias tollere e vitā: dictaturam ex re p. tollere: occidimus, V.: perire, H.: virgo concepit flammam, profoundly, Ct.
-
…qui negant quicquam posse oonprendi haec ipsa eripiunt vel instrumenta vel ornamenta vitae, vel potius etiam totam vitam evertunt funditus ipsumque animal orbant animo. ut difficile sit de temeritate eorum perinde ut causa postulat dicere. Nec vero satis…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…et vero saepius, credo, ne communia iura migrare videatur ; sed studio contra Stoicos disserendi deos mihi videtur funditus tollere. eius rationi non sane desidero quid respondeam ; satis enim defensa religio est in secundo libro a Lucilio…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…dignitate et contumelia legis esse commotos, renovabo illud quod initio dixi, regnum comparari, libertatem vestram hac lege funditus tolli. an vos aliter existimabatis cum ad omnia vestra pauci homines cupiditatis oculos adiecissent, non eos in primis…
Cicero, de Lege Agraria
-
…priscis illis, quos cascos appellat Ennius, esse in morte sensum neque excessu vitae sic deleri hominem, ut funditus interiret ; idque cum multis aliis rebus, tum e pontificio iure et e caerimoniis sepulcrorum intellegi licet, quas…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…suo periculo paene sensit, dixit in contione vestrum, si ego consul cum fui non fuissem, rem publicam funditus interituram fuisse. en ego tot testimoniis, Quirites, hac auctoritate senatus, tanta consensione Italiae, tanto studio…
Cicero, post Reditum ad Populum
-
…genus, quod eorum vicini non ita lato interiecto mari Rhodii numquam probaverunt Graecia autem multo minus, Athenienses vero funditus repudiaverunt ; quorum semper fuit prudens sincerumque iudicium, nihil ut possent nisi incorruptum audire et elegans. Eorum religioni…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…praetore Verre decumana mulier damno adfici posset. addicitur medimnum VIIIC, dimidio fere pluris quam superiore anno. aratores funditus evertebantur, et eo magis quod iam superioribus annis adflicti erant ac paene perditi. intellexit iste ita magno venisse…
Cicero, in Verrem
-
…procul erant a conspectu imperi non solum adflixerunt sed etiam, ne quando recreata exsurgere atque erigere se possent, funditus, ut dixi, sustulerunt. de Capua multum est et diu consultatum ; exstant litterae, Quirites, publicae…
Cicero, de Lege Agraria
-
…me quisquam Italia cessit nisi qui hunc inimicum sibi putaret. nec me hercule hoc facio rei publicae causa quam funditus deletam puto, sed ne quis me putet ingratum in eum qui me levavit iis incommodis quibus idem adfecerat ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, et hac disputatione id maxime egimus. multum enim et nobismet ipsis et nostris profuturi videbamur, si eam funditus sustulissemus. nec vero id enim diligenter intellegi volo superstitione tollenda religio tollitur. nam et maiorum instituta tueri sacris…
M. Tullius Cicero, De Divinatione