fustuarius
fustuārĭus, a, um, adj. [fustis],
- belonging to a cudgelling to death (late Lat.): supplicium (i. q. fustuarium), Cassiod. Var. 4, 10 fin.: ultio, ib. 8, 33.
fūstuārīus, a, um (fustis), zum Stock-, Prügel gehörig, supplicium = fustuarium (w. s.), Corp. inscr. Lat. 6, 1711. Cassiod. var. 4, 10, 3. Porphyr. Hor. ep. 2, 1, 154: u. so poena, Edict. Theoderic. 4: ultio, Cassiod. var. 8, 33, 2.
fūstŭārĭus, a, um (fustis), de bâton : Cassiod. Var. 8, 33.