gerula
gĕrŭla, ae, f. [gero],
- she that bears or carries, Tert. Anim. 19 fin.; id. adv. Jud. 9 med.; Ap. Met. 6, 20, 18: navis gerula sacrorum, Sol. 1 fin.—A working bee, Plin. 11, 10, 10, § 24.
gerula, s. gerulus.
gĕrŭla, æ, f. (gerulus), porteuse : Apul. M. 6, 4 || bonne dʼenfants : Tert. Anim. 46.
Trahas atque Gerulas et similia fabricando.Lib. 2. cap. 46 :
Arenam et lapides ad structuram in Gerula comportando.
Gerula, Vas vini est aut cujuslibet humoris capax, unde, inquit,
Gerlashodie Burgundi vocant vasa ampla lactis aut aquæ gerula ex ligno facta. Isid. :
Uri agrestes boves sunt in Germania, habentes cornua in tantum protensa, ut regiis mensis insigni capacitate ex iis Gerulæ fiant.
Geruladicitur nutrix. Joan. de Janua.
Nutrix ipsa non sit temulenta, non lasciva, non garrula, habeat modestam Gerulam, nutricium gravem.
Teneantur et debeant justare et bullare ... unam mensuram de quolibet genere mensurarum,... unam quartam a vino et mediam quartam, sive unam Gerulam, in qua sit media Gerula.Vide Zerla.