gerro
gerro, a trifler
gerro, (archaic orthogr.: ‡ cerrones leves et inepti, Paul. ex Fest. v. p. 40 Müll.), ōnis, m. [gerrae],
- a trifler, idle fellow: gerro, iners, fraus, heluo, Ganeo, damnosus! Ter. Heaut. 1033.
gerro, ōnis, m. (gerrae, s. Placid. gloss. V, 24, 21), der Maulaffe, Plaut. truc. 551 Sch. Ter. heaut. 1033. *Auct. b. Alex. 53, 1 (nach Madvigs Vermutung); vgl. Paul. ex Fest. 40, 6 (wo cerrones).
garro, garrulus
Malchum ‥ manicis hostes onerant inimicis, / fur velut aut gerro vincitur denique ferro
hic ~o
rymare , ~o ‥tryfflare , ~o
a folte , bias, ‥ bardus, garro, ineptus, nugator
qualia ‥ rex noster illi ‥ indignissimo gerrioni verba fecerit narrare mihi est perdifficile
gerrō, ōnis, m. (gerræ), diseur de riens, sot, imbécile : Pl. Truc. 551 ; Ter. Haut. 1033.
➳ cerro P. Fest. 40.
Fest. Ter. Hecyr. 5. 4. 10.
Gerro, iners, fraus, heluo.
gerrō (ōnis), m
- gerrae, trifles, a trifler, T.