gerulifigulus
gĕrŭlĭfĭgŭlus, i, m. [gerulus + figulus], comic,
- an accessory, abettor: flagiti, Plaut. Bacch. 3, 1, 14 (381); cf. 1. gerulus, I. B.
gerulifigulus, ī, m. (gerulus u. figulus), der Helfershelfer, flagitii, Plaut. Bacch. 381.
gerŭlĭfĭgŭlus, (16) ī, m. (gerulus, figulus), le porteur-modeleur (artisan) [mot forgé] : flagitii Pl. Bacch. 381, qui supporte et fabrique le déshonneur.
Plauto Bacch. 3. 1. 14. Affines tuos tua infamia fecisti
Gerulifigulosflagitii,
h. e. docentes, et patrantes flagitia.