gibba
gibba, ae, v. 1. gibbus, II. B.
gibba, ae, f. (gibbus, a, um), der Buckel, Höcker, Suet. Dom. 23, 2: übtr., Amm. 23, 4, 4.
gibba, (16) æ, f. (gibbus), bosse, gibbosité : Suet. Dom. 23.
gibba , ae. f. et, v. gibber
See an image
See an image
Gibbam in capite reperiens stupebat.