gibber
gibber, ĕra, ĕrum, adj. [like gibbus; kindr. to Sanscr. kubya, hunch-backed; Gr. κυφός, κύπτω], crook-backed, hunch-backed, hump-backed.
- I Lit.: (boves) ne gibberi, sed spina leviter remissa, Varr. R. R. 2, 5, 7: gallinae, id. ib. 3, 9, 18; cf.: genus gallinarum, Plin. 10, 26, 38, § 74: Clesippus fullo, gibber praeterea et alio foedus aspectu, id. 34, 3, 6, 11; cf. Suet. Galb. 3: tuber, Maecen. poët. ap. Sen. Ep. 101, 11.—*
- II Transf., protuberant: gibberum pro exstanti et eminenti, Varr. ap. Non. 452, 5: cum capite gibbero, id. ib. 6, 24.
gibber, ĕris, m. [1. gibber],
- a hunch or hump on the back (post-Aug.), Plin. 8, 45, 70, § 179: quod erat aucto gibbere, Ap. Flor. p. 350; cf. also 1. gibbus, II.
1. gibber, a, um (s. 1. gibbus, a, um), buckelig, höckerig, bos, Varro: gallina, Varro u. Plin.: tuber gibberum, Maecenas in Sen. ep.: Murena gibber erat, Suet.: brevi corpore atque etiam gibber, Suet.: übtr., caput, wie ein Buckel hervorragend, Varro sat. Men. 156.
2. gibber, eris, m. (gibbus, a, um), der Buckel, Höcker, Lucil. 1179 bei Charis. 85, 8 (vgl. Charis. 85, 7 Akk. gibberem). Plin. 8, 179: erat acuto gibbere, Apul. flor. 14. p. 16, 4 Kr.
~er miratus ad illos / respondit
hic gibbus,a byle behynde , hic ~er,a byle before
1 gibbĕr, (15) ĕra, ĕrum (gibbus), bossu : Varro R. 2, 5, 7 ; 3, 9, 18 ; Plin. 10, 74 ; Suet. Galba 3.
2 gibbĕr, ĕris, m. , bosse, gibbosité : Plin. 8, 179.
gibber , era, erum. adj. et, v. gibbus
See an image
See an image