glaucoma
glaucōma, ătis, n. (also glaucū-ma, ae, f., Plaut. Mil. 2, 1, 70 (148) Ritschl, N. cr.), = γλαύκωμα,
- an obscuration of the crystalline lens, a cataract, Plin. 29, 6, 38, § 117 al.; Prud. Ham. 90.—Comically: alicui glaucumam ob oculos obicere, qs. to throw dust in his eyes, Plaut. Mil. 2, 1, 70 (148).
glaucōma, atis, n. (γλαύκωμα, τό), I) eine Verdunkelung des Glaskörpers im Auge, der grüne Star, Plin. 29, 117. Veget. mul. 6, 27, 6. Prud. ham. 90. – II) (archaist. Nbf. glaucūma, ae, f.) meton., der blaue Dunst, das Blendwerk, glaucumam alci ob oculos obicere, Plaut. mil. 148.
ut ‘cui oculorum suffusio’ [] quam Graeci ~a dicunt Prov. xxiii 29
sic mea non tenebris nigrescant lumina furvis, / glaucŏma nec penitus lippos suffundat ocellos
~a, nebula
ab oculo omnem glaucomiam et algemam expulsit
~a ex oculis ejus recessit et ‥ clarum videre potuit
reddidit optatum pulso glaucomate visum
glaucuma
†glauconia, i. macula in oculo ‥ nomina morborum ‥: ‥ hec ~a,a the gowyl sowght
hic membris etenim compto glaucomate firmis / aequeuos habitu studuit superare venusto
nomina pertinencia humano corpori: ‥ ~a, A.a gome
glaucōma, ātis, n. (γλαύκωμα), glaucome [maladie des yeux] : Plin. 29, 117.
*glaucoma, ae. f. et, v. glaucoma
See an image
See an image