grossulus
grossŭlus, i, m. dim. [1. grossus],
- a small unripe fig, Col. 5, 10, 10; Auct. ap. Macr. S. 2, 16, 5.
grossulus, i, m. (Demin. v. grossus), eine kleine unreife Feige, Col. 5, 10, 10. Postum. Albin. ann. fr. bei Macr. sat. 3, 20, 5.
ibo; sed accipitrem species probat altera nostrum, / que milvo satis est huic peregrina tuo. / longus namque caput vivaci lumine vernat, / grossulus et rostrum pectora larga legit
grossŭlus, ī, m. , petite figue : Col. Rust. 5, 10, 10.
grossulus , i. m. et, v. grossus
See an image
See an image
grossŭlus, i, m.: fico immaturo.