gutturosus
guttŭrōsus, a, um, adj. [guttur],
- that has a tumor in the throat, goitred (post-class.): si quis naturā gutturosus sit, Dig. 21, 1, 12, § 2; Paul. ex Fest. 112, 2; Schol. Juv. 13, 162; cf. guttur.
gutturōsus, a, um (guttur), I) mit einem Kropfe, kropfig, Ulp. dig. 21, 1, 12. § 2. Paul. ex Fest. 112, 2. Schol. Iuven. 13, 162. – II) = λαίμαργος mit der Kehle tätig, gefräßig, Gloss. II, 36, 41.
guttŭrōsus, a, um (guttur), goitreux : Ulp. Dig. 21, 1, 12.