habentia
hăbentĭa, ae, f. [habeo, II. A.],
- possessions, property, substance (ante-class.): animos eorum habentia inflarat, Quadrig. ap. Non. 119, 32; Plaut. Truc. prol. 21. (dub.; dum habent, Spengel).
habentia, ae, f. (habeo), die Habseligkeit, das zeitliche Vermögen, Auct. prol. Plaut. truc. 21.
si simile sibi posset creare, tunc non est summe bonus ‥ quia quod dicitur per hanc ~iam convenit uni soli
hăbentĭa, æ, f. (habeo), ce quʼon possède, lʼavoir : Pl. Truc. 21.