About
Menu

hartmutto

HARTMUTTO
. Tradit. 53. Ebersperg. apud Oefelium tom. 2. Script. rer. Boicar. pag. 26 : Cunctis etiam, qui propter cædenda ligna in ipso foresto avenæ modium, quem dicunt Hartmutto, solvebant, ob remedium animæ sui mariti Adalberonis, mediam partem idem usque ad usualem modium remisit. Vocis origo ab Hart, silva et Mutt, vectigal ; præstatio itaque est pro usu silvæ exsoluta. Vide Marchmutte apud Graff. in Thesaur. Ling. Franc. tom. 2. col. 700. Mutte est Modius.

Saved

Recent