herbilis
herbĭlis, e, adj. [herba],
- fed with grass: anser, Lucil. ap. Serv. Verg. G. 1, 129; cf. Paul. ex Fest. p. 100 Müll.
herbilis, e (herba), mit Gras gefüttert, anser, Lucil. 1106 (b. Serv. Verg. georg. 1, 129); vgl. Paul. ex Fest. 100, 13.
si post ‘r’ sequatur ‘b’ ‥ tunc graviter profertur ut herba, herbidus, ~is
~is, anser herba pastus