herbeus
herbĕus, a, um, adj. [herba],
- grasscolored, grass-green: oculi, Plaut. Curc. 2, 1, 16 (231).
herbeus, a, um (herba), grasfarbig, oculi, gelbgrün unterlaufene (wie die der Gelbsüchtigen), Plaut. Curc. 231.
~eus, viridis
scamno cespitibus ~eis constrato
herbĕus, (16) a, um (herba), de couleur dʼherbe, vert : Pl. Curc. 231.
Reperiuntur duæ tunicellæ Herbeæ et una antiqua ex purpura alba cum planeta.