hira
hīra, ae, f.,
- the empty gut; called also intestinum jejunum, Gr. νῆστις, Macr. Somn. Scip. 1, 6 fin.; Plaut. Curc. 2, 1, 23 (238); Arn. 7, 24.
hīra, ae, f., der Leerdarm (νηστις, auch intestinum ieiunum gen.), nach Paul. ex Fest. 101, 6. – Plur. hirae übh. = Eingeweide u. deren Windungen, Plaut. Curc. 238. Apul. de dogm. Plat. 1, 15. Arnob. 7, 24 u. 25.
hīra, (16) æ, f. , intestin grêle, le jéjunum : Macr. Scip. 1, 6 || pl., intestins : Pl. Curc. 238.
Hara.
Æra 1.quod videsis ; minus attente ergo desiderari in Glossario Cangii scribunt Auctores novi Tract. diplom. tom. 3. pag. 100.