hircosus
hircōsus, a, um, adj. [hircus],
- that smells like a goat, goatish: senex, Plaut. Merc. 3, 3, 14 (575): gens centurionum, Pers. 3, 77: subulcus, Mart. 10, 98, 10; cf.: licet scripti sint inter hircosos, possint tamen inter unguentatos placere, Sen. Fragm. ap. Gell. 12, 2, 11; Mart. 12, 59, 5.
hircōsus, a, um (hircus), bockicht, stinkend wie ein Bock (vgl. Isid. orig. 10, 147, wo ircosus), senex, Plaut.: subulcus, Mart.: gens hirc. centurionum, Pers.: hirc. osculum, Mart. – subst., hircōsī, ōrum, m., Stinkböcke (v. Menschen), Mart. 9, 475: Ggstz. unguentati, Sen. fr. 114 H.
~us, fetidus, feculentus, olidus, spurculentus
hircōsus, (16) a, um (hircus), qui tient du bouc, qui sent le bouc : Pl. Merc. 575 ; Pers. 3, 77.