historiographus

histŏrĭŏgrăphus, i, m., = ἱστοριογράφος,

• a writer of history, historiographer (post-class.), Capitol. Gord. 11, 21; Ambros. Ep. 42, 2; Cassiod. Eccl. Hist. 1, 1; Hier. Galat. 2, 14.

historiographus (historiografus), ī, m. (ἱστοριογράφος), der Geschichtschreiber, Capit. Gord. iun. 21. § 4. Ambros. epist. 42, 2. Victorin. in Cic. rhet. 1. § 19. Cassiod. hist. eccl. 1, 1. Th. Prisc. 4, 2. Fulg. myth. 1, 26. Hieron. in Galat. 2, 14.

historiographus [LL < ἱστοριογράφος] 1 historian, chronicler; b (named). Aldh. VirgP 4 (v. chronographus); Eusebius Caesariensis nominatissimus ~orum scriptor Willib. Bonif. pref. 3; de his ingentem historiam dicaces ~i texere possunt Ord. Vit. III 6 p. 93; catholicis ‥ ystoriographis Diceto Chr. prol.; s1128 cum a quodam clerico ystoriographo originem regis Lodowice quaereret ‥ M. Par. Min. I 241; s1254 dura ‥ est conditio historiagraphorum, quia, si vera dicantur, homines provocantur; si falsa scripturis commendantur, Deus ‥ non acceptat Id. Maj. V 470; Bacon Tert. 205 (v. chronicus 2b); quemadmodum ystoriagrophorum grata ‥ prioritas rerum gestarum nobis scribendo seriem pro nobis hactenus laboravit ‥ DCCant. p. 246; ex antiquis historiagraphorum dictis J. Glast. 18 p. 46; quae ‥ ab ~is ‥ traduntur Boece 310.  b Sallustius ~us Aldh. PR 134; Josephus illustris Hebraeorum ~us Bede Luke 328C; Jordanes ~us Gothorum W. Malm. GR II 116; Aristides ~us, ‥ Hegesippus ~us R. Niger Chr. II 118; Gildas sapiens Britonum ~us J. Furness Kentig. 27 p. 208; 12‥ apologia Nennii historiografi gentis Britonum Nen. HB 143n; Livius ‥ ~us M. Par. Maj. I 91; ut refert Flavianus ~us W. Burley Vit. Phil. 222; Solinus ~us et orator Eul. Hist. II 202; Josephus antiquitatum historiagraphus Fortescue NLN II 4. 2 biographer. mihi discipulo tuo tali quali nunc ~o tuo H. Bos. Thom. VII 1.

histŏrĭŏgrăphus, ī, m. , historiographe : Capit. Gord. 11, 21.