histrionicus
histrĭōnĭcus, a, um, adj. [histrio],
- of or belonging to a player, histrionic (post-class.): operae, Dig. 32, 1, 73: gestus, Amm.14, 6, 18.—Subst.: histrĭōnĭca, ae, f., the player's art, Lampr. Heliog. 12, 1.
histriōnicus, a, um (histrio), zu den Schauspielern gehörig, der Schauspieler, Schauspieler-, gestus (Sing.), Amm. 30, 4, 19: gestus (Plur.), Cypr. ad Donat. 8. Amm. 14, 6, 18 u. 18, 7, 7. Ambros. de off. 1, 18, 73: motus (Plur.), Ambros. in Luc. 6. § 5, fluxi corporis motus (Plur.), ibid. § 8: litterae, Tert. ad nat. 1, 10: bellum non Parthicum sed histrionicum, Capit. Ver. 8, 11: operas histrionicas locare, Ulp. dig. 32, 1, 73. § 3. – subst., histriōnica, ae, f., die Schauspielkunst, Lampr. Heliog. 12, 1.
saltationis verbo non ~is motibus sinuati corporis rotatus sed impigri devotio cordis ‥ designatur
anicule ‥ ephebum qui motibus ~is victum exigeret excipientes asinum videri fecerunt
juvenem ~um in figuram asini mutaverunt
~is quibusdam gestibus totum corpus agitatur, torquentur labia, rotant oculi, ludunt humeri
artem mimicam et ~am
~um corpus ecclesie faciunt, dum pedes capiti superponunt
histrĭōnĭcus, a, um, c. histrionalis : Amm. 14, 6, 18, etc.