holoverus
hŏlŏvērus, a, um, adj. [vox hybr. from ὅλος-verus],
- quite real; entirely of purple: vestimenta, Cod. Th. 10, 21, 3.
holovērus (holobērus), a, um (ὅλος u. verus), ganz echt, ganz purpurn, vestimenta, Cod. Iust. 11, 8, 4: vestes, Cod. Theod. 10, 21 lemm.
hŏlŏvērus, a, um (ὅλος, verus ), de bon aloi, bien conditionné : Cod. Th. 10, 21, 3.
vestes holoveræ,quæ totæ
vero colore, i.
Pallia Olobera blattea, etc.In Joanne II. :
Pallia Olovera auro texta quatuor.In Paschali pag. 153 :
Aliam vestem de stauraci cum periclisi de Olovero.Ita pag. 152. 156. 161. 163. 164. 165. 204. 206. etc. Vide præterea Turnebum lib. 1. Adv. cap. 13.