hostiliter

hostīlĭter, adv., v. hostilis fin.

hostīliter, Adv. (hostilis), feindlich, feindselig, quid ille fecit h., quod hic aut non fecerit aut faciat? Cic.: pleraque loca h. cum equitatu accedere, Sall.: agrum circa h. depopulari, Liv.: h. diripere, Liv. u. Suet.: sternit h. omne (armentum), Ov.

hostiliter [CL] , in hostile or warlike manner. b in the course of war. c angrily or violently. Asser Alf. 39 (v. hostilis 2a); s1312 per Scotos qui ~iter sunt ingressi episcopatum nostrum Reg. Durh. II 868; cariagium et annonam ~iter auferentes effugerunt Compilatio 173; s1322 dicebatur quod hostes partes vicinas Eboraci non fuissent ausi ~iter invasisse nisi cum ‥ Anglicis conspirassent G. Ed. II Bridl. 81; 1419 ad resistendum malicie Scotarum, qui ‥ essent ~iter invasuri regnum Anglie Mem. York II 84.  b detrimenta ‥ intulerunt patriamque suam ~iter depopulati sunt Ord. Vit. XI 4 p. 186; ecclesia ejusdem loci ~iter combusta Gir. IK I 1.  c in angusto maceriae ‥ [asina] attrivit pedem, ob id licet verbera ~iter senserit Gildas EB 1.

hostīlĭtĕr (12) (hostilis), en ennemi, hostilement : Cic. Phil. 5, 25.

hostiliter . adv.
仇敵然。兇。

Suggest a Translation
See an image

hostīliter adv.

• hostilis, like an enemy, inimically: alquid facere: accedere, S., L., O.