hostilis
hostilis, of an enemy, enemy’s, hostile
- Of or belonging to an enemy, hostile.
- A In gen. (class.): amator simili'st oppidi hostilis, Plaut. Truc. 1, 2, 68 (162): terra, Cic. Inv. 1, 55, 108: manus, id. Tusc. 1, 35, 85: naves, Hor. Epod. 9, 19: domus, id. ib. 5, 53: aratrum, id. C. 1, 16, 21: manus, Plaut. Capt. 2, 2, 61 (311): cadavera, Sall. C. 61, 8: vis, Plaut. Capt. 2, 2, 52 (302): condictiones pactionesque (with bellicae), Cic. Off. 3, 29, 108: minae, Tac. A. 13, 57: metus, of the enemy, Sall. J. 41, 2: spolia, Liv. 29, 35, 5; Suet. Ner. 38: terra, Liv. 44, 3, 8: clamor, id. 1, 29, 2: turmae, id. 9, 22, 9: murmur, Tac. H. 2, 42: audacia, id. A. 14, 23: solum, id. ib. 11, 16; 11, 20: nationes, id. ib. 14, 23.—As subst.: hostīle, is, n., hostile country, the enemy's land or soil: prior Parthus apud Gaium in nostra ripa, posterior hic apud regem in hostili (sc. solo) epulatus est, Vell. 2, 101 fin.—
- B In partic., in divining: hostilis pars (opp. pars familiaris), the part of the entrails that related to the enemy, Luc. 1, 622.—
- II That is usual with an enemy, hostile (class.): hominis hostilem in modum seditiosi imago, Cic. Rab. Perd. 9, 24; cf.: hostilem in modum vexare, id. Prov. Cons. 3, 5: in hunc hostili odio est, id. Clu. 5, 12: spiritus, Tac. H. 4, 57: ne quid ab se hostile timeret, Sall. J. 88, 5: caedem, fugam aliaque hostilia portendant, id. ib. 3, 2: legati retulerunt, omnia hostilia esse, Liv. 21, 16, 1: multa hostilia audere, Tac. H. 4, 15: facere, Sall. J. 107, 2: loqui, Tac. H. 2, 66: invicem coeptare, id. ib. 3, 70: induere adversus aliquem, id. A. 12, 40: apibus inimica est nebula: aranei quoque vel maxime hostiles, Plin. 11, 19, 21, § 65.—Hence, adv.: hostī-lĭter, like an enemy, in a hostile manner, hostilely: quid ille fecit hostiliter, Cic. Phil. 5, 9, 25; Sall. J. 20, 4; Liv. 2, 14, 2; 9, 38, 1; Tac. H. 2, 85; Suet. Caes. 54; Ov. M. 11, 372; 14, 68.
saepius hostiles subigens terrore phalangas
fruitectis ~ibus(v.
cur morti januam hostili pandimus?
cessante ‥ vastatione ~i, ‥ frugum copiis ‥ affluere coepit
erat ‥ arbor ‥ circa quam ‥ ~es inter se acies ‥ hostiliter conveniunt
rex Anglorum ‥ ij castra firmavit, que ~is derisio turpibus vocabulis infamavit
prophetizare ‥ nec cessavit donec ~i invasione cuncta ‥ sicut predixerat sunt completa
rex ‥ verberavit ‥ fortalicium ‥ saltem ubi ~is adversitas ‥ balistas tetenderat versus nos
statim ille mancipium ~e effectus, dentibus stridere ‥ incepit
ad distringendum ~es et fideles protegendum
- 1. vijandig, van de vijand(en) [terra; naves; condiciones met de vijanden overeengekomen; metus voor de vijand; monumenta herinneringen aan vijandelijkheden];
- 2. vijandig (gezind) [animus; odium; spiritus].
- hostis, of an enemy, enemy's, hostile: terra: manus: naves, H.: cadavera, S.: metus, of the enemy, S.: clamor, L.—Practised by an enemy, usual with an enemy, inimical, hostile: hostilem in modum: odium: ne quid ab se hostile timeret, S.: omnia hostilia esse, L.—Plurn. as subst: fugam aliaque hostilia portendant, S.: hostilia audere, L.
-
…in proelio aut graviter volneratus discesserat. Multi autem, qui e castris visundi aut spoliandi gratia processerant, volventes hostilia cadavera amicum alii, pars hospitem aut cognatum reperiebant ; fuere item, qui inimicos suos cognoscerent. Ita varie…
Sallust, Catilina
-
…admirantes numerabamus tuos enumerare non possumus. ad eum igitur rex Deiotarus venit hoc misero fatalique bello quem antea iustis hostilibusque bellis adiuverat, quocum erat non hospitio solum verum etiam familiaritate coniunctus, et venit vel rogatus ut amicus ,…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…qui nisi fuisset, quis nostrum esse potuisset advolabat ad urbem a Brundisio homo impotentissimus, ardens odio, animo hostili in omnis bonos cum exercitu Antonius. quid huius audaciae et sceleri poterat opponi nondum ullos duces habebamus, non…
Cicero, Philippicae
-
…est. Scite enim Euripides Iurávi lingua, méntem iniuratám gero. Regulus vero non debuit condiciones pactionesque bellicas et hostiles perturbare periurio. Cum iusto enim et legitimo hoste res gerebatur, adversus quem et totum ius fetiale et multa…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, ad vo s adveniens au xilium et vestra s manus Peto, prius quam oppeto malam pestem ma ndatam hostili manu, Neque sa nguis ullo po tis est pacto pro fluens consi stere, Si qui sapientia magis vestra…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…idemque postea non meum monumentum non enim illae manubiae meae, sed operis locatio mea fuerat, monumentum vero senatus hostili nomine et cruentis inustum litteris esse passi sunt. qui me homines quod salvum esse voluerunt, est mihi gratissimum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…scelere coniuncta. nam Sassia, mater huius habiti mater enim a me in omni causa, tametsi in hunc hostili odio et crudelitate est, mater, inquam, appellabitur, neque umquam illa ita de suo scelere et immanitate…
Cicero, pro Cluentio
-
…poëta comicus Triarius v. C. Valerius Triarius Trltanius centurio Troia Tubero v. Aelius Tubero Tubulus v. Hostilius Tubulus L. Tullius Cicero, Marci fraterpatruelis, et Q. Tullius Cicero, Marci frater, loquentes inducuntur…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…; mitto adhibitam vim ingenuis, matres familias violatas, quae tum in urbe capta commissa non sunt neque odio hostili neque licentia militari neque more belli neque iure victoriae ; mitto, inquam, haec omnia, quae ab isto…
Cicero, in Verrem
-
…, vectigal ac portorium Dyrrachinorum totum in huius unius quaestum esse conversum, urbem Byzantiorum vobis atque huic imperio fidelissimam hostilem in modum esse vexatam quo ille, postea quam nihil exprimere ab egentibus, nihil ulla vi a miseris extorquere…
Cicero, de Provinciis Consularibus