About

Menu

hypostaticus

hypostaticus [LL < ὑποστατικός] , (phil. & theol.) substantial, essential. b (unio ~a) the Hypostatic Union (of Christ). potest inferri identitas essencialis, non formalis vel suppositiva. et ideo non debet inferri ‘Filius est Pater’, quia ibi denotatur ex vi sermonis identitas formalis vel ~a, sed sic debet inferri ‘Filius est idem cum eo quod est Pater’ Duns Ord. II 364; quia in creaturis natura est formalis terminus produccionis, non autem proprietas individualis vel ~a, sicut patet II Physicorum, ubi habetur quod generacio est naturalis sive dicitur natura, quia est ‘via in naturam’ Ib. IV 49.  b propinqua vero generacio hominis fit successive in utero, propinquissima vero in unione ypostatica anime cum corpore Wycl. Log. III 153; ut tolleret humanitatem assumptam, que fecit nobis risum, cum per unionem ypostaticam sit facta, unigenitus Filius Patris Id. Ver. II 39.

Saved

Recent