hypothesis

hypothesis [CL < ὑπόθεσις] 1 (log., rhet.) hypothesis, supposition, postulate; b (ex ~i) hypothetically, as the argument goes. c argument, line of reasoning. ypoteseon, dispositionum GlC Y 1; 9‥ ypoteseo bassio scirnis WW; versatur exercicium dialectice in omnibus disciplinis, siquidem questionum habent materiam; sed eam, que ~is dicitur, i. e. que circumstanciis implicatur, relinquit oratori J. Sal. Met. 869D; per ~im Gros. 32 (v. enuntiabilis); est autem ~is que et a rhetoribus dicitur constitucio vel causa Kilwardby OS 470; Ib. 588 (v. circumstantiare); ~is est supposicio, unde hypothetica proposicio apud logicos Bacon Gram. Gk. 67; nec potest esse filius sui nec alterius, sicut superius est ostensum, ~i ejus stante Bradw. CD 19D; Ib. 814A (v. hypotheticus 1a).  b magis ascribitur diversitas a parte forme quam materie, set non a parte materie, et ex ypothesi nec a parte forme, ergo nulla diversitas compositorum erit Bacon II 53; angulus A unius [trianguli] et angulus A alterius ex ypotesi sunt equales Wallingf. Quad. 36; si Petrus debet committere ‥ iniquitatem ‥, faciat hoc ut debet ex ypothesi Wycl. Ente 227.  c ypothesis, disputacio Osb. Glouc. Deriv. 631; medietas ejus [diametri] erit viij pedum juxta ~im Neckam NR II 173 p. 295; inter C igitur et A est medium juxta ~im Ps.-Gros. Summa 307; A non [est] possibile, quod est contra ~im (Kyn.) Ziz. 33. 2 (erron., by conf. w. hypochysis) cataract (of eye). ipotesis, i. cataracta in oculis Alph. 87.