hypotheticus

hypŏthĕtĭcus, i, m., = ὑποθετικός,

• a mathematician who proceeds hypothetically, Ap. Dogm. Plat. 3 fin. p. 40.

hypotheticus, a, um (ὑποθετικός), hypothetisch (rein lat. condicionalis), conclusio, Eulog. in somn. Scip. p. 406, 17 B.: syllogismus, Cassiod. de syllog. p. 542 (b) ed. Garet. – Plur. subst., hypothetici, ōrum, m., Hypothesenmacher, v. Mathematikern, Ps. Apul. de dogm. Plat. 3. p. 276 H.

hypotheticus [LL < ὑποθετικός] 1 hypothetical, contingent on supposition; b (as sb. f., sc. propositio or sim.) hypothesis. ypotheticus, condicionalis vel subpositivus Osb. Glouc. Deriv. 630; inter logicas propositiones ‥ male distinguens et simplicem categoricam pro conditionali et ypotetica sumens Gir. SD 110; dividitur penes substanciam enunciacionis sic: enunciacio alia categorica, alia ~a ‥; ~a ‥ dicitur ab ‘hypo’ quod est ‘sub’ et ‘thesis’, ‘positio’, quasi suppositiva (Shirwood) GLA III 13n. 36; Bacon Gram. Gk. 67 (v. hypothesis 1a); apud Graecos auctores non memini condicionalem proposicionem ‘~am’ nec hypothesim appellari Bradw. CD 814A.  b hec hypotetica vera est J. Blund An. 270; hec proposicio ‘necesse est evenire quod deus previdit’ equivalet isti ypothetice ‘si deus previdit aliquid, illud necessario eveniet’ Bacon VII 106; non propter hoc licet inferre necessitatem partis ypotheticarum, sc. consequentis, ut vissum [sic] est Ib. 107. 2 (syllogismus ~us) form of syllogism, (?) enthymeme; b ([Liber] syllogismorum ~orum, title of work attrib. to Boethius); c (as title of work by Walter Burley). ut distinguam quis ~us syllogismus sit in prior forma, quis in posteriori Neckam NR II 173.  b Boecius in prologo ~orum Syllogismorum ‥ Bacon Tert. 11.  c c1497 tractatus Walteri de Bourley de ypoteticis sillogismis Libr. Cant. Dov. 362.