iambicus
ĭambĭcus, a, um, adj., = ἰαμβικός,
- iambic: pes, Diom. p. 473 P.: versus, id. p. 516 sq.; ib. et saep.
iambicus, a, um (ἰαμβικός), jambisch, pes, versus, Diom.: hexameter, dessen sechster Fuß ein Jambus ist, Diom.: numerus, Mart. Cap. – subst., iambicus, ī, m., ein Jambendichter = Satiriker, Apul. apol. 10.
exameter ~us, qui et senarius, qui constat ex simplicibus sex idemque ex duplicibus trimeter
de metro ~o hexametro. metrum ~um senarium recipit iambum locis omnibus
versus in iambicis
~is legibus
ĭambĭcus, a, um, ïambique : Diom. 473 || subst. m. , un auteur dʼiambes, poète satirique : Apul. Apol. 10.