About
Menu

illimitare

illimitare [cf. LL illimitatus] , (phil.) to unlimit; b (p. ppl. ~atus). quarto modo veritas dicitur concomitanter ubique esse, racione sue cause ~antis ipsum ad situm parcialem, ut dictum est de negacionibus et aliis veritatibus Wycl. Log. III 163.  b virtus infinita in non-tempore potest agere; item virtus ~ata non concernit temporis positionem Bacon VII 36; multo magis essencia simpliciter ~ata potest simpliciter fundare relaciones oppositas ejusmodi magis repugnantes quales sunt relaciones producentis et producti. plus enim excedit infinitas divine essencie illimitacionem aliqualem cujuscumque creati quam repugnancia quarumcumque relacionum secundi modi excedat repugnanciam quarumcumque aliarum ejusdem modi Duns Ord. II 273; unitas Dei est ~ata, quod est contra racionem partis numeri Id. Metaph. IV 2 p. 168; quoddam est indeterminatum quia est ~atum et commune Ockham Sent. III 129; sicut in naturalibus quedam sunt cause universales et quodammodo ~ate, ex quibus diversi et innumeri causantur effectus, ‥ Id. Dial. 592.

Saved

Recent