inaedifico
inaedifico, to build as a superstructure, erect as an addition, erect, construct
ĭn-aedĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a., to build in, on, or at a place; to build up, erect.
- I Lit. (class.): neiquis in ieis loceis ... quid inaedificatum inmolitumve habeto, Lex. Jul. Munic. 71: inaedificata in muris moenia, Caes. B. C. 2, 16: de domo tua, in qua ita est inaedificatum sacellum, ut, etc., Cic. Har. Resp. 14, 31; Hirt. B. G. 8, 9, 3: conjectis celeriter stramentis (tecta) inaedificare, id. ib. 8, 5, 2: quae in loca publica inaedificata habebant, Liv. 39, 44, 4: tribus primis et quinto aquilarum generi inaedificatur nido lapis aëtites, is built into, made a part of, Plin. 10, 3, 4, § 12: supra pilas, Dig. 41, 1, 30 fin. (al. aedificare).— Poet.: nisi inaedificata superne multa forent multis nubila, piled upon, Lucr. 6, 264. —
- B Transf.
- 1 To build up, wall up: portas obstruit, vicos plateasque inaedificat, Caes. B. C. 1, 27, 3: nec clausae modo portae, sed etiam inaedificatae erant, Liv. 44, 45, 6; cf.: a Serrano sanctissima sacella suffossa, inaedificata, oppressa ... foedata esse nescimus? Cic. Har. Resp. 15, 31.—
- 2 To build upon, to cover with buildings: aliquem locum, Dig. 13, 7, 43 init.—
- II Trop., to burden: quantum imponere et, ut ita dicam, inaedificare voluisset, Sen. Cons. ad Marc. 2, 3.
in-aedifico, āvī, ātum, āre, I) an-, in-, bei-, auf etw. bauen, erbauen, aufbauen, parietes clivulo, Colum.: sacellum in domo, Cic.: alqd in locum, Liv.: supra pilas, ICt. – quae (tecta) celeriter erant inaedificata, dort aufgebaut, Hirt. b. G. – übtr., lapidem nido, einfügen, Plin., poet., nubila nubilis inaedificata, aufgetürmt, Lucr. – bildl., adulescens, quantumcumque imponere illi avunculus, et, ut ita dicam, inaedificare (ihm auftürmen) voluisset, laturus, Sen. ad Marc. 2, 3. – II) bebauen, verbauen, zubauen, locum, Scaev. dig. 13, 7, 43 in. – sacella, Cic.: vicos plateasque, verbarrikadieren, Caes.: u. so portas, Liv.
inædĭfĭcō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 bâtir sur [in et abl.] : Cæs. C. 2, 16, 2 ; Cic. Har. 31 || [in acc.] Liv. 39, 44, 4 || [fig.] entasser sur [avec dat.] : Lucr. 6, 264 ; Sen. Marc. 2, 3 ¶ 2 a) couvrir de constructions un emplacement : Scæv. Dig. 13, 7, 43 ; b) obstruer par une bâtisse, boucher, murer : plateas Cæs. C. 1, 27, 3, obstruer par des murs les places, cf. Liv. 44, 45, 6.
- 1. aanbouwen, in-, op-, bijbouwen [parietes];
- 2. bebouwen [aream];
- 3. versperren, barricaderen [vicos].
in-aedificō āvī, ātus, āre,
- to build as a superstructure, erect as an addition, erect, construct: inaedificata in muris moenia, Cs.: in quā (domo) sacellum: quae in loca publica inaedificata habebant, L.—To build up, wall up, close by walls: vicos, Cs.: portae inaedificatae, barricaded, L.: sacella inaedificata.