inaequabilis
inaequabilis, uneven, unequal
ĭn -aequābĭlis, e, adj.,
- uneven, unequal (rare, but good prose): campester locus, Varr. R. R. 1, 6, 6: solum, Liv. 35, 28, 9: venarum inaequabili percussu, Plin. 7, 51, 52, § 171: haec inaequabili varietate distinguimus, Cic. Part. Or. 4, 12.—
- II Of number, disproportionate, Varr. R. R. 2, 4, 22.—Adv.: ĭnaequābĭlĭter, unevenly, unequally: maturescunt ova, Varr. R. R. 3, 9, 8 Schneider: rexit provinciam (with varie), Suet. Galb. 9: gessit censuram, id. Claud. 16.
in-aequābilis, e, ungleichmäßig, ungleichförmig (Ggstz. aequabilis), a) der Oberfläche nach, ungleich, uneben, campester locus (Ggstz. qui totus aequabiliter in unam partem vergit), Varro: solum, Liv. – b) der Beschaffenheit nach, venarum percussus, Plin.: motus inaequabiles et varii, Cic.: incertum est et inaequabile, quicquid ars tradit, Sen. – c) der Zahl nach, ungleich, greges maiorum (suum), Varro r. r. 2, 4, 22.
ĭnæquābĭlĭs, (16) e, inégal : Cic. Part. 12 ; Liv. 35, 28, 9 ; Plin. 7, 171.
- 1. oneffen [solum];
- 2. (metaf.) ongelijkmatig [motus].
in-aequābilis e, adj.,
- uneven, unequal: solum, L.: varietas.