inalto
ĭn-alto, āvi, ātum, 1, v. a., to raise, exalt (post-class.).
- I Lit.: inaltata est cava mundi rotunditas in modum sphaerae, App. Trism. p. 85, 41 dub. —
- II Transf.: qui superbos deprimit, humiles inaltat, Paul. Carm. 21, 738.
in-alto, āvī, ātum, āre, erhöhen, bildl., humiles, Paul. Nol. 21, 738. – Ps. Apul. Ascl. 17 liest Goldbacher inhalata.
ĭnaltō, āre, tr., élever : P. Nol. 21, 738.
Paulin. carm. 21. 738. Quia qui superbos deprimit, humiles
Inaltat.