inamabilis
inamabilis, unlovely, unattractive, repugnant, repulsive, odious
Frieze-Dennison Vergil
inamābilis, e: (adj.), unlovely; odious, abhorred, accursed, 6.438.
ĭn-ămābĭlis, e, adj.,
- not worthy of love, not lovely, repugnant, revolting, hateful, odious (poet. and in post-Aug. prose): inamabilis, illepidus vivo, Plaut. Bacch. 4, 3, 3 (614): genus ipsum inamabile, inamoenum, Plin. Ep. 9, 10, 3: tristique palus inamabilis undā, Verg. A. 6, 438: regnum (of the Lower World), Ov. M. 4, 477; 14, 590: feritas, id. P. 1, 6, 5: nihil est inamabilius quam diligens stultitia, Sen. Contr. 3, 20 med. — In the neutr. adverb.: inamabile ridet, Ov. A. A. 3, 289.
in-amābilis, e, unliebenswürdig, unlieblich, unangenehm, widerlich für andere, homo, Plaut.: regnum (sc. inferorum), Ov.: palus, vom Styx, Verg.: id genus operis, Plin. ep. – Compar., nihil est inamabilius quam diligens stultitia, Sen. contr. 7, 5 (20), 11.
hominem ‥ ferum, moribus ferreum et ~em in dolis doctum
loco Godmundcestre, nobilis quondam urbis, nunc vero ville non ~is
tu igitur ~e regnum desere [cf. ]Ov. Met. IV 477
utpote commemorans scelerum commissa meorum / et maculas vitae mortisque inamabile tempus
hoc inamabile tempus / praevideas semper nocte dieque tibi
postulavit ut ‥ maculas vitae mortisque ~e tempus meminissent
ĭnămābĭlĭs, (14) e, indigne dʼêtre aimé, déplaisant, désagréable : Pl. Bacch. 614 ; Virg. En. 6, 438 ; Ov. M. 4, 477 ; Plin. Min. Ep. 9, 10, 3 || -bilior Sen. Rhet. Contr. 7, 5, 11.
in-amābilis e, adj.,
- unlovely, unattractive, repugnant, repulsive, odious: palus undā, i. e. the Styx, V.: regnum (of Pluto), O.