incastigatus
incastigatus, unpunished, unreproved
in-castīgātus, a, um, adj.,
- unpunished, unreproved: nec me dimittes incastigatum, Hor. Ep. 1, 10, 45.
in-castīgātus, a, um (in u. castigo), ungezüchtigt, ungetadelt, Hor. ep. 1, 10, 45.
pauca propter veritatem dictorum ~ato sermone depromens, plura manumittens
aliud frivolum qualecunque ‥ ~us calamus protinus exarare presumit
temera presumpcio et ~a malicia
in forma [animante ] dum [corpus ] continetur, calet mollius et suavius, vitali spiritu dulciter fovente; a quo dum discesserit in seque ceciderit, tum crassius et intemperatius ardet et urit immoderatius; qui ~atus ignis et inflammatio in membro morbus est
incastīgātus, a, um, non réprimandé : Hor. Ep. 1, 10, 45.
in-castīgātus
adj.,
- unpunished, unreproved, H.