indemnis
indemnis, e, adj. [2. in-damnum],
- unhurt, uninjured (post-Aug.): illaesus et indemnis evasit, Sen. Ep. 9; id. Const. Sap. 5; Amm.26, 6; Dig. 50, 8, 9, § 4 sq.; 17, 2, 23.
indemnis, e (damnum), schadlos, verlustlos, Sen., ICt. u. Augustin. serm. 28, 2 Mai. – Nbf. indamnus, Gloss. II, 583, 20. Nbf. indampnus, Gloss. III, 451, 37; 483, 42. Vgl. Funk in Wölfflins Archiv 6, 257 f.
[vestes ] ~es a tinea conservant
feretrum ‥ ab omni imbrium madore ~e
Domine ‥ qui me etiam in terra et in mari morti addictam hic applicari ~em fecisti
si autem per illam aliquid emerserit quominus indampnis dicta ecclesia ‥ conservetur, cessabit omnino illa cantaria
Deum et Osmundum deprecatus est et indempnis conservatus est
conterriti ‥ parant ~es abscedere ne fortassis eis queant deteriora contingere incolarum malicia
ipsum indempnem volumus conservare
eosdem ‥ indempnos conservare
hii omnes ‥ juraverunt ‥ quod predictos comites ‥ servare deberent illesos et indempnes
promittentes dicto priori ‥ ipsum indempnem inde conservare apud scaccarium domini regis ‥ in reddicione compoti sui
quamvis juditio concilii Romani indempnis Wilfridus judicatus et ad sedem suam remissus fuerit
virum ~em, nec solum amicitia ‥ astrictum sed et germana ‥ cognatione propinquum
sic reus letum letus evasit liberque Londonias cum episcopo venit et inde quo libuit indempnis abivit
mulierculae ‥ tanta ‥ insania ‥ sunt debacchatae ut viri ~es vel innoxii quodam modo in eadem viderentur comparatione
~is est castigatio quam predocent exemplaria
utilis et indempnis solet esse castigatio, quam persuadent exemplaria
indemnis, (14) e (in, damnum), qui nʼa pas éprouvé de dommage : Sen. Const. 5, 7 ; Dig. 50, 8, 9, 4.
Cum subito sanctissimus vir Massona Episcopus e gremio raptus Ecclesiæ tolleretur, et Indemnis quasi reus ad exsilium auceretur.