indemutabilis
indēmūtābĭlis, e, adj. [2. in-demuto],
- unchangeable, immutable (late Lat.): Deus, Tert. adv. Herm. 12.—Adv.: indē-mūtābĭlĭter, immutably, Ennod. Ep. 5, 11.
in-dēmūtābilis, e, unveränderlich, Eccl.
~i Dei sapientiae contemplandae
indēmūtābĭlis, e, immuable : Tert. Herm. 12.
Qui credebat in eo fidem non fictam, firmam et Indemutabilem stabilitatem.Latini
demutaredixerunt, Plautus, Tacitus lib. 4. Annal. etc. Salvian. lib. 5. de Gubern. Dei :
Qui post veterum flagitiorum probrosa crimina... nomen tantum Demutavere, non vitam.