interfringo
inter-fringo, frēgi, fractum, 3, v. a. [frango],
- to break to pieces (ante-class. and post-Aug.): si quid ventus interfregerit, Cato R. R. 44; Plin. 17, 18, 30, § 127.
interfringo, frēgī, ere (inter u. frango), zerbrechen, Cato r. r. 44 u. (von da), Plin. 17, 127.
interfringō, (16) frēgī, frāctum, ĕre (inter et frango), tr., briser, rompre : Cato Agr. 44 ; Plin. 17, 127.