interfor
interfor, to interrupt in speaking
interfor , fātus sum, 1, dep. a.: to speak between; interrupt, 1.386.
inter-for, fātus sum, 1,
- v. dep. n. and a. (interfari, interfatur, interfatus are the forms in common use), to speak between, to interrupt in speaking (syn. interpello): priusquam ille postulatum perageret, interfatur Appius, Liv. 3, 47: orsum eum dicere, Phaeneas interfatus, interrupted, id. 32, 34: Venus sic interfata est, Verg. A. 1, 386: quem interfari nefas est, Plin. Ep. 1, 23, 2.
inter-for, fātus sum, fārī, dazwischenreden, jmd. (bes. einen öffentlich Sprechenden) im Reden unterbrechen, ihm ins Wort fallen, alqm, Verg., Liv. u. Plin. ep.: absol., Liv. – ➳ 1. Pers. Praes. ungebr.
interfor, (14) inus., v. interfari.
- 1. ertussendoor praten, in de rede vallen;
- 2. onderbreken.
inter-for ātus, ārī, dep.,
- to interrupt in speaking: Venus sic interfata est, V.: priusquam postulatum perageret Appius interfatur, L.: Phaeneas interfatus, interrupting, L.