interventio
interventĭo, ōnis, f. [intervenio],
- an interposition, a giving security (post-class.), Dig. 4, 4, 7, § 3.
interventio, ōnis, f. (intervenio) = μεσητία (μεσετεία), die Dazwischenkunft, Vermittelung, Gloss. II, 89, 14: Plur. bei Ulp. dig. 4, 4, 7. § 3.
sacris ~onibus sanctae suae genetricis semper virginis Mariae(
nos piis ~onibus ab ira judicantis tegite
per ipsius [sancti ] ~onem omnes curati sunt in spatio trium dierum
pro quo obsecramus ‥ ut sitis strenui interventores ad Dominum, sentiatque in ~one quibus fuerat unitus in ordinis communione
creditur ‥ rea anima fidelium ~onum flagitasse remedia
rogamus ‥ quatinus ei ad ~onem nostram ‥ summam congruam ‥ decenter adaugeas(
supplici nostrorum ~one rogaminum exorantes quatinus ‥
favorabili vestre paternitatis mediacione ~oneque(
ad regis instanciam ac eciam pecunie non modice ~onem prefectus est H. de B. in episcopum
rex Francorum ei sanguinis propinquitate vicinus, pacis factus est ~one vicinior
vix evadere potuerunt publicam ~onem
interventĭō, ōnis, f. (intervenio), garantie, caution : Ulp. Dig. 4, 4, 7.