About

Menu

interventor

interventor, a visitor, intruder

interventor, ōris, m. [intervenio].
  • One who comes in, a visitor: vacuus ab interventoribus dies, Cic. Fat. 1, 2.—
  • II A surety, bondsman: si filius fidejussor, vel quasi interventor acceptus sit, Dig. 15, 1, 3.—
  • III An intercessor, mediator, Lampr. Comm. 4.

Saved

Recent