interversio
interversĭo, ōnis, f. [interverto].
- An overthrowing, frustrating, thwarting (post-class.): praedicationis (Christi), Tert. adv. Marc. 1, 20.—
- II A purloining, pilfering, embezzling: de interversione convictus, Cod. 10, 70, 12.
interversio, ōnis, f. (interverto), I) die Hintertreibung, Vereitelung, Tert. adv. Marc. 1, 20. – II) die Entwendung, Unterschlagung, Cod. Iust. 10, 70, 12.
ne qua sit in oratione offensio vel in penitentia ~o
~o judiciorum et prevaricatio sacerdotum et judicum
de confessione peccati et ejus ~onibus: confessio ‥ peccati multipliciter intervertitur ‥
ex sinistra ‥ emulorum suorum machinatione ~oneve(
[Ricardus rex ] in carcerem est retrusus, ad redemptionem compulsus est, status ~onem incurrit
iste metus continere debet periculum salutis vel cruciatum corporis aut ~onem status
interversĭō, ōnis, f. (interverto), ¶ 1 action de prendre à contresens, falsification : Tert. Marc. 1, 20 ¶ 2 malversation : Cod. Just. 10, 72, 12.