interventor
interventor, a visitor, intruder
Could not find interventoribus in Logeion dictionaries.
interventoribus Noun: masculine dative plural, Noun: masculine ablative plural of interventor
interventor, ōris, m. [intervenio].
- One who comes in, a visitor: vacuus ab interventoribus dies, Cic. Fat. 1, 2.—
- II A surety, bondsman: si filius fidejussor, vel quasi interventor acceptus sit, Dig. 15, 1, 3.—
- III An intercessor, mediator, Lampr. Comm. 4.
interventor, ōris, m. (intervenio), I) ein dazwischenkommender-, störender Besucher, ein Störenfried, liberiore et magis vacuo ab interventoribus die, Cic. de fato 2. – II) die Mittelsperson, der Vermittler, a) durch Gutsagen, ICt. – b) durch Fürbitte, Lampr. Commod. 4, 7. Paul. Nol. carm. 23, 195.
penuria ‥ victualium obsessus Burgundio ~ores pro clementia missitabat
apostolos, tamquam Dei populares et amicos, elegit sibi ~ores legatorios
simoniaci, ~ores simoniacarum pactionum
vestre sanctitatis eminentie sanctus convenit ~or
quid ‥ volueritis fieri ‥ per ~orem proximum me cerciorem reddere studeatis
tunc pius interventor humo prosternitur atque / ‥ Domino pro culpa supplicat illa
adjuvet aecclesiam tuam tibi, Domine, supplicando beatus Andreus apostolus et pius ~or [gl.: ] efficiat [ðingere ? l. efficiatur ] qui tui nominis extitit predicator
ut apud Deum dignentur esse ~ores pro nobis [sancti ]
quo boni praesto sunt ~ores, dulciores subsequuntur exauditores
ipse ab impeditis requisitus, pius ~or fiducialiter ad eos [sc. regem et reginam ] accedebat et opem misericordie ‥ ab eis sepius impetrabat
interventŏr, ōris, m. , ¶ 1 survenant, visiteur : Cic. Fato 2 ¶ 2 répondant, garant : Dig. 15, 1, 3 || médiateur : Lampr. Comm. 4.
- 1. onaangekondigde bezoeker;
- 2. borg, iem. die garant staat.
interventor ōris, m
- BA-, a visitor, intruder: vacuus ab interventoribus dies.